Lucjusz Jan Dura (ur. 11 lutego 1891 w Warszawie, zm. 17 lutego 1967 w OlsztynieWyszukiwarka grobów w Olsztynie) – polski dziennikarz i działacz chłopski, przewodniczący Mazurskiej Rady Narodowej (1945–1947), poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952), p.o. wojewody warszawskiego (1947–1948, 1948–1950).

Życiorys mały|Grób na cmentarzu przy ul. Poprzecznej w Olsztynie Urodził się w rodzinie chłopa – powstańca styczniowego, zesłanego na Sybir. W 1905 przyłączył się do strajku szkolnego, później zostając członkiem Organizacji Młodzieżowej SDKPiL. W 1905 i 1906 aresztowany przez władze rosyjskie i wywożony poza granice guberni: warszawskiej i piotrkowskiej. Maturę uzyskał w Warszawie. W 1910 wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia w Szkole Wyższych Nauk Społecznych i Handlowych. Po powrocie do Polski w 1915 przystąpił do Związku Chłopskiego, założonego przez Norberta Barlickiego. W 1917 przyłączył się do działalności PSL „Wyzwolenie”. W 1920 redagował tygodnik „Wspólna Sprawa” poświęcony zagadnieniom górnośląskim. W 1921 podjął pracę w PKO, w 1925 był wydawcą jego pisma „Oszczędność”. W 1926 zwolniony z pracy znalazł zatrudnienie w banku polsko-szwajcarskim jako dyrektor organizacyjny (do 1929). W 1929 został członkiem Zarządu Głównego LOPP. Zasiadał w redakcji pisma „Lot Polski”, redagował również miesięcznik „Touring”.