W 1944 oddelegowany do Stronnictwa Demokratycznego, zakładał partyjną organizację na Pradze. Był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu SD, członkiem Rady Naczelnej i Centralnego Komitetu. 4 maja 1945 objął mandat posła do Krajowej Rady Narodowej. Dwa lata później został posłem do Sejmu Ustawodawczego RP. Zasiadał w trzech Komisjach: Przemysłowej (jako wiceprzewodniczący), Skarbowo-Budżetowej oraz Odbudowy. Później wstąpił do PZPR.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 33D-2-9)Wyszukiwarka grobów w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (19 sierpnia 1946) („za zasługi położone przy uruchomieniu przemysłu”). Złoty Krzyż Zasługi (11 maja 1946) („za zasługi położone w walce z okupantem i za udział w pracach konspiracyjnych w okresie okupacji”). Srebrny Krzyż Zasługi (30 kwietnia 1945) („za zasługi i wydajne przyczynienie się do odbudowy Elektrowni Warszawskiej”). Medal za Warszawę 1939–1945 (17 stycznia 1946) („w pierwszą rocznicę wyzwolenia Warszawy zasłużonym w walce o wyzwolenie i odbudowę Stolicy (...)”) – jako inż. Stanisław Benigier. Medal 10-lecia Polski Ludowej (12 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 12 stycznia 1955 r.