Był on organizatorem życia kulturalnego, oświatowego i kulturalnego na Górnym Śląsku, a w czasie posługi w parafii Mariackiej przeprowadził zmiany w wystroju kościoła parafialnego i wzbogacił go o dzieła sztuki. Starał się łagodzić antagonizmy pomiędzy polskimi a niemieckimi parafianami, a także pomiędzy rodowitymi Ślązakami i wiernymi z innych części Polski. W 1940 roku został on aresztowany przez Gestapo i osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau, gdzie zmarł 13 stycznia 1942 roku.
Na przełomie lat 30. i 40. XX wieku powołano dwie nowe katowickie parafie, co umożliwiło rozładowanie parafii Mariackiej. W 1938 roku w związku z budową katedry Chrystusa Króla utworzono lokalię (późniejsza parafia katedralna Chrystusa Króla), a 15 marca 1940 roku powołano późniejszą parafię Przemienienia Pańskiego.
W czasach Polski Ludowej znaczącymi administratorami i proboszczami parafii Mariackiej byli m.in.: ks. Stanisław Maśliński (1945–1969), ks. Czesław Domin (1969–1970) czy ks. Damian Zimoń (1975–1985). W 1973 roku parafia Mariacka liczyła 17 tys. wiernych, a dwadzieścia lat później – 11 tys.