Piotra i Pawła.
W latach 1900–1914 w kościele śś. Piotra i Pawła odbywały się co jakiś czas nabożeństwa greckokatolickie dla robotników sprawdzanych ze wschodniej Małopolski (późniejsze tereny zachodniej Ukrainy) do pracy w kopalni „Wujek”. W 1913 roku w Katowicach nieopodal świątyni ulokowano wojskowy garnizon i dwa razy w miesiącu żołnierze uczestniczyli w odprawianych dla nich nabożeństwach.
W 1922 roku po przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski i utworzeniu Administracji Apostolskiej na Górnym Śląsku, a w 1925 roku diecezji katowickiej kościół parafialny z uwagi na jego znaczną powierzchnię i walory architektoniczne stał się prokatedrą. Konsekrowano tutaj pierwszego katowickiego biskupa – Augusta Hlonda. W granicach parafii w latach 1930–1933 został wzniesiony kościół garnizonowy pw. św. Kazimierza Królewicza. Świątynia została konsekrowana 25 czerwca 1933 roku.
Obszar parafii już w latach międzywojennych uległ zmniejszeniu. Najpierw oddała część swojego terenu parafii katedralnej Chrystusa Króla, a w latach 1938–1940 późniejszej parafii Przemienienia Pańskiego.