Dywizja Pancerna Feldherrnhalle (niem. Panzer-Division Feldherrnhalle ) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.
Historia dywizji Dywizja powstała 27 listopada 1944 na Węgrzech w wyniku przebudowy resztek rozbitej pod Mińskiem Dywizji Grenadierów Pancernych Feldherrnhalle (wcześniej 60 Dywizja Piechoty). W okresie listopad 1944 – luty 1945 dywizja walczyła na Węgrzech i brała udział w niemieckich próbach odblokowania Budapesztu. 11 lutego dywizja wyrwała się z okrążonej stolicy Węgier, jednak została rozbita zanim osiągnęła linie niemieckie.
Kolejny raz dywizję odbudowano w Słowacji w marcu 1945 r., gdzie wchłonęła resztki 182 i 711 Dywizji Piechoty. Walczyła do końca wojny kończąc szlak bojowy na wschód od Pragi w kotle Deutsch-Brod.
Po powstaniu Dywizji Pancernej Feldherrnhalle 2, do nazwy jednostki dodano numer 1.
Dowódca gen. mjr Günther Pape