została nagrana tylko w duecie z Happym Traumem, jednak jej wokalne wykonanie jest utrzymane w stylu nagrania z Woodstock.
Pierwotny tekst utworu jest dość trudny i zagmatwany, co zapewne spowodowane zostało jego ewidentnie improwizatorskim charakteremGreil Marcus. Invisible Rebublic we fragmencie poświęconym dwóm wersjom piosenki nagranym w Woodstock. na temat znalezienia kogoś, kto chciałby nakarmić kota. Piosenka z tego punktu widzenia była oczywiście niedokończona. Jednak Dylan mimo wszystko postanowił ponownie nagrać tę kompozycję z Happym Traumem, czyli jego zdaniem warta była ponownego wysiłku i ponownego napisania tekstu.
Od strony muzycznej kompozycja jest niezwykle czarująca ze wspaniałym refrenem („Ooo-wee, ride me high”), co było charakterystyczne dla większości z ponad 150 nagranych w Woodstock piosenek.
Po raz pierwszy Dylan wykonał tę piosenkę publicznie dopiero w 1999 r., w aranżacji zbliżonej nieco do utworów z albumu The Byrds Sweetheart of the Rodeo.
Muzycy sesja dwunasta Bob Dylan – pianino, gitara, harmonijka, śpiew Happy Traum – gitara, bandżo, gitara basowa, śpiew towarzyszący
Dyskografia Albumy oficjalne The Basement Tapes (1975) sygnowany przez Bob Dylan/The Band The Essential Bob Dylan (2000) Bootlegi A Tree with Roots.