1 stycznia 1911 roku awansowany na generała brygady, stanął na czele 3 Brygady Kawalerii, która stacjonowała w irlandzkim Curragh, głównej bazie armii brytyjskiej w Irlandii. Miał wówczas 40 lat i był najmłodszym generałem w armii; ; (tu podano, że w 1911 mianowano go tymczasowym generałem brygady); ; (tu jako datę objęcia 16. pułku podano 1907)..
Sytuacja w ówczesnej Irlandii była napięta, co wiązało się z podjęciem przez rząd Herberta Asquita próby wprowadzenia autonomii dla wyspy (1912). Gwałtownie sprzeciwiali się temu protestanccy mieszkańcy Ulsteru, którzy utworzyli paramilitarne Ulster Volunteer Force (Ulsterskie Siły Ochotnicze), zapowiadając walkę o utrzymanie unii z Wielką Brytanią w niezmienionym kształcie. Władze w Londynie zaczęły rozważać użycie wojska, by zapobiec ewentualnym powstaniu. Na konieczność dokonania demonstracji siły nalegał szczególnie Winston Churchill, pierwszy lord admiralicji. Gabinet przychylił się do jego zdania i nakazał gen. Arthurowi Pagetowi, głównodowodzącemu całością sił brytyjskich w Irlandii, by przygotował obronę składów wojskowych i wysłał część oddziałów do Ulsteru.