Stefan Bołoczko (ur. 28 stycznia 1935 w Grodnie, zm. 21 lipca 2006 w Olsztynie) – polski lekarz, poseł na Sejm PRL VIII kadencji.
Życiorys Wykształcenie i działalność naukowa mały|Grób na cmentarzu przy ul. Poprzecznej w Olsztynie Po II wojnie światowej przybył wraz z rodzicami do Mrągowa, gdzie uzyskał maturę. W latach 1951–1956 studiował w Akademii Medycznej w Gdańsku, uzyskując absolutorium. Od 1957 do 1962 pracował w Oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala Powiatowego w Mrągowie. W 1960 uzyskał I stopień specjalizacji w zakresie chirurgii ogólnej. Pracował następnie jako asystent w Klinice Chirurgii Urazowej Studium Doskonalenia Lekarzy w szpitalu Bielańskim w Warszawie, a w 1964 uzyskał specjalizację II stopnia z chirurgii urazowej.
W 1966 został doktorem nauk medycznych. We wrześniu tego samego roku powołany został na stanowisko adiunkta Kliniki Chirurgii Urazowej i Ortopedii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM w Warszawie. W 1970 został ordynatorem w nowo otwartym Szpitalu Wojewódzkim w Olsztynie, gdzie zorganizował Oddział Chirurgii Ortopedyczno-Urazowej (który rozpoczął pracę 4 stycznia 1971). 26 marca 1972 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie chirurgii ortopedycznej na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt.