Producentem sesji był sam Dylan.
Wersja Dylana w duecie z Happym Traumem z 1971 r., nie dorównuje oryginałom, w części zapewne z powodu akompaniamentu grupy The Band na nagraniach z Woodstock.
Utwór ten jest opowieścią narratora-ofiary powodzi, jednak bez wpadania w panikę, co sugeruje, że był on już w takiej sytuacji wielokrotnie.
Kompozycja należy do całej rodziny bluesów komentujących i opisujących aktualne wydarzenia, w tym zatonięcie Titanica. Dylan wzorował się na wcześniejszych utworach. Zwłaszcza widoczny jest tu wpływ „James Alley Blues” amerykańskiego gitarzysty Richarda „Rabbita” Browna związanego z Nowym Orleanem. Blues ten został nagrany 11 marca 1927 r. w Nowym Orleanie. Przy braku wznowień mógłby on być nieznany Dylanowi, jednak ukazał się na jednym z najważniejszych i najbardziej wpływowych wydawnictw z amerykańską muzyką folkową Anthology of American Folk Music (1952). Wyboru listy utworów dokonał Harry Smith bazując na swojej kolekcji płyt. Z tego zestawu korzystały kolejne pokolenia muzyków folkowych.