Zwierciadło (ros. Зеркало, Zierkało) – radziecki dramat psychologiczny z 1974 roku. Jedno z najważniejszych dzieł rosyjskiego reżysera Andrieja Tarkowskiego.
Fabuła Film pozbawiony jest typowej fabuły, składa się z potoku poetyckich obrazów o autobiograficznym wydźwięku. Sam Tarkowski mówił o swoim filmie: "Jest to historia życia mojej matki, a zarazem w jakiejś mierze i mego". W filmie cytuje też wiersze swego ojca Arsienija Tarkowskiego.
Krytyk francuski Marcel Martin napisał: "«Zwierciadło» jest najbardziej osobistym dziełem Tarkowskiego". Reżyser ustawia "liczne zwierciadła", poprzez które obserwuje otaczającą go rzeczywistość. Świat przedstawiony w filmie widziany jest oczami artystyEdward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 218-219.
W filmie Zwierciadło reżyser stara się dotrzeć do psychiki i uczuć człowieka - do źródeł jego postawy moralnej. Zwierciadło jest osobistą i szczerą spowiedzią artysty. Reżyser swobodnie operuje czasem filmowym, przenosząc akcję do czasów wojny, gdy bohater był jeszcze dzieckiem, to w lata współczesne, to znowu w bardziej odległą przeszłość cofając się do lat trzydziestych.