Pojedynczy silnik turbowałowy, napędzał dwa śmigła pchające ustawione jedno za drugim na końcu kadłuba. Teoretyczne symulacje pozwalały ocenić szybkość wykonywania zakrętu o 180° na 5 sekund. Samolot posiada podwozie główne chowane w skrzydła oraz przednie w kadłubie. Pod statecznikiem pionowym znajduje się wlot powietrza do silnika. W dziobie samolotu planowano zamontować kamerę termowizyjną z laserowym dalmierzem i wskaźnikiem celów. Samolot może operować z nieutwardzonych pasów startowych o długości 300 metrów.
Wersje W ramach projektu SABA powstały następujące konstrukcje: P.1234-1 – wersja napędzana silnikiem Rolls-Royce Turbomeca Adour ze skrzydłami w układzie delta o powierzchni 35,95 m². Planowano umieścić pod kadłubem obrotową głowicę z umieszczonym w środku 25 mm działkiem lotniczym. Głowica miała mieć możliwość obracania się o 360°. P.1234-2 – wersja napędzana silnikiem turbowentylatorowym Avco Lycoming ALF502 o mocy 33,4 kN, o klasycznej konstrukcji płatowca ze skrzydłami o trapezowym obrysie o powierzchni 18,58 m² i wlotami powietrza umieszczonymi po obu stronach kadłuba. Samolot był średniopłatem o zdwojonych statecznikach pionowych i cyfrowym układzie sterowania Fly-by-wire. P.1234-3 – wersja napędzana silnikiem Rolls-Royce Turbomeca Adour i skrzydłach typu Delta o powierzchni 30,75 m².