4) Wyczerpanie wszystkich zjawisk dharmaty (Wylie. Chos-nyid du ‘dzin pa tsam yang zad pa), gdzie rozpuszcza się samo w sobie skupienie na dharmacie, odsłania wizję dharmakaji, aż do stanu „pierwotnego buddy”.
2. W mahajanie to jeden z ośmiu głównych bodhisattwów.
Przypisy
Bibliografia Dzogczen Ponlop, „Wywalająca inwokacja Samantabhadry”, Wydawnictwo A, 2010, . Namkhai Norbu, „Kryształ i ścieżka światła. Sutra, tantra i dzogczen”, Wydawnictwo A, 2001, . Norbu Czogjal Namkhai, Dzogczen. Stan doskonałości samej w sobie, Wydawnictwo A 1998 Tenzin Wangyal, Cuda naturalnego umysłu. Esencja dzogczen w rdzennej tybetańskiej tradycji Bön, Wydawnictwo Verbum Marek Górny, Katowice 1994 .
Kategoria:Buddowie Kategoria:Dzogczen Kategoria:Buddyzm tybetański Kategoria:Bodhisattwowie