Cyrkuł radomski () – jednostka administracyjna Cesarstwa Austrii w latach 1796–1809: 1796–1803 w Nowej Galicji, 1803–1809 w Królestwie Galicji i Lodomerii. Powstał na części obszaru zagarniętego przez Austrię wskutek III rozbioru Polski. Siedzibą cyrkułu był Radom.
Historia mały|Cyrkuł radomski w odsłonie z lat 1802–1803 (nie 1805, jak podaje mapa) Cyrkuł radomski był jednym z 12 cyrkułów Nowej Galicji, podporządkowanych Zachodnio-Galicyjskiej Nadwornej Komisji Urządzającej, a od 1797 Gubernium Krajowemu dla Galicji Zachodniej w Krakowie. Objął 9831 km² powierzchni i został podzielony na 3 okręgi, z siedzibami w Radomiu, Opatowie i Staszowie.
Miasta (1803): Iłża, Kozienice, Radom, Ryczywół, Solec, Zwoleń; Miasteczka (1803): Białobrzegi, Ciepielów, Głowaczów, Gniewoszów, Grabowiec, Granica, Janowiec, Jastrząb, Jedlińsk, Kazanów, Lipsko, Magnuszew, Przytyk, Sieciechów, Sienno, Skaryszew, Szydłowiec, Wąchock, Wierzbica, Wolanów, Wyśmierzyce.