Kapucynka białoczelna (Cebus albifrons) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny kapucynek (Cebidae) w obrębie rodziny płaksowatych (Cebinae).
Zasięg występowania Kapucynka białoczelna występuje w dorzeczu górnego biegu Amazonki w południowej Wenezueli (stan Amazonas), południowej i wschodniej Kolumbii (region kolumbijskiej Amazonii, na północ od rzek Amazonka i Putumayo oraz fragmentarycznie na wschodnich nizinach na zachód od rzeki Orinoko, na północ aż do dolnego biegu rzeki Meta) i północno-zachodniej Brazylii (na północ od Solimões, na zachód od rzek Negro i Branco, aż do rzeki Uraricoera); najwyraźniej gatunek ten jest nieobecny w kolumbijskim dorzeczu Amazonki ze środkowych i górnych biegów rzek Meta i Vichada oraz z północnego brzegu górnego biegu rzeki Guaviare.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1812 roku niemiecki przyrodnik Alexander von Humboldt nadając mu nazwę Simia albifrons. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Humboldt wskazał lasy w pobliżu Santa Bárbara i katarakty w rzece Orinoko, w Amazonii, w Wenezueli.