Wacław Wincenty Bieczyński (ur. 24 marca 1862 w Kamieńcu Podolskim, zm. w styczniu 1941 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 24 marca 1862 w Kamieńcu Podolskim. W 1894 został przydzielony z macierzystego Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 89 w Jarosławiu do Batalionu Obrony Krajowej Sambor Nr 61 w Samborze. W latach 1895–1897 był słuchaczem Kursu Intendentów. W 1897 służył w Komendzie Obrony Krajowej w Krakowie. W 1902 pełnił służbę w garnizonie Lwów i mieszkał przy ulicy Puławskiego 4. Do 1906 był szefem intendentury 46 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej w Krakowie, a następnie szefem intendentury 43 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej we Lwowie. W 1914 był szefem Intendentury Grupy Obrony Krajowej Komendy 11 Korpusu we Lwowie, a w czasie I wojny światowej szefem Intendentury Grupy Obrony Krajowej Komendy Wojskowej we Lwowie. W czasie służby w c. i k. Armii oraz c. k. Obronie Krajowej awansował na kolejne stopnie: kadeta-zastępcy oficera 13 sierpnia 1882 ze starszeństwem z 1 września 1882 i 26. lokatą, porucznika (niem. Lieutenant) 24 października 1885 ze starszeństwem z 1 listopada 1885 i 172. lokatą, nadporucznika (niem. Oberlieutenant) 26 października 1889 ze starszeństwem z 1 listopada 1889 i 146.