Pierre Pithou (Petrus Pithoeus, ur. 1 listopada 1539 w Troyes, zm. 1 listopada 1596 w Nogent-sur-Seine) – francuski prawnik i myśliciel, wydawca, propagator gallikanizmu, stronnik króla Henryka IV. Pochodził z rodziny prawniczej. Prawem zajmowali się jego trzej bracia: Jean Pithou, Nicolas Pithou i François Pithou.
Był kalwinistą. W 1560 rozpoczął pracę w Paryżu jako adwokat. W 1567, po wybuchu walk religijnych, przeniósł się do Sedanu i Bazylei. Wrócił po ogłoszeniu edyktu pokojowego. Towarzyszył następnie księciu François de Montmorency w misji do Anglii. W 1572 przyjechał z powrotem we Francji na krótko przez nocą św. Bartłomieja, z której ledwo uszedł z życiem. W późniejszym czasie, za przykładem króla Henryka IV, wyrzekł się protestanckiej wiary.
Henryk IV po wstąpieniu na tron przyjął go na służbę. Pithou zajmował się różnymi kwestiami prawnymi, zlecanymi przez króla. Współdziałał przy wydaniu głośnej broszury "Satire Menipee", skierowanej przeciwko lidze katolickiej.