później miejsce typowe ograniczono do Zatoki Hudsona – taką lokalizację podał George Edwards w cytowanej przez Linneusza publikacji z 1750 roku. Obecnie płatkonóg płaskodzioby umieszczany jest w rodzaju Phalaropus. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia thumb|left|240px|Dorosły osobnik w szacie godowej, Borrow (Alaska) Wygląd Samica nieco większa i bardziej jaskrawo ubarwiona niż samiec. W szacie godowej wierzch głowy, potylica, czoło i gardziel czarne, boki głowy (policzki) białe – otaczające oczy, wierzch ciała pokryty ciemnobrązowymi piórami o płowych brzegach. Reszta ciała rdzawokasztanowata. Dziób mocny, na końcu spłaszczony, żółty o czarnym końcu. Nogi zielonoszare. Samce na głowie mają mniej wyraźny wzór, a na piersi i brzuchu są białe plamy. W upierzeniu spoczynkowym jesienią obie płci ubarwione jednakowo. Wierzch popielatoszary, spód biały. Potylica i pas przechodzący przez oko ciemne. Osobniki młodociane mają wierzch ciała pokryty ciemnymi piórami o rdzawych brzegach. Spód ciała biały.