W młodości wyjechał do Paryża i służył w wojsku francuskim uzyskując stopień rotmistrza. Po powrocie do kraju w 1788, został w 1790 roku posłem koronnym województwa inflanckiego na Sejm CzteroletniKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 333.. 2 maja 1791 roku podpisał asekurację, w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy RządowejBronisław Dembiński, W przededniu 3-maja 1791 roku, w: Tygodnik Ilustrowany, nr 1 13 stycznia 1906 roku, s. 10.. Członek Towarzystwa Przyjaciół Konstytucji 3 maja. Był szambelanem ostatniego króla Polski, Stanisława Augusta Poniatowskiego. W 1791 udał się do Berlina jako pierwszy sekretarz polskiego przedstawicielstwa w Prusach. W 1792 wysłano go jako komisarza królewskiego do Mitawy, stolicy księstwa Kurlandii. Podczas Insurekcji kościuszkowskiej pełnił rolę pośrednika między Kościuszką a Francją. Reprezentował Księstwo Warszawskie w Madrycie. Oddał liczne przysługi Karolowi Talleyrand, ministrowi spraw zagranicznych Francji, w okresie Księstwa Warszawskiego, m.in. pośredniczył w przekazaniu mu łapówki w wysokości 4 milionów florenów od polskiej Komisji Rządzącej za uzyskanie jak najbardziej korzystnych dla odnawianego państwa polskiego warunków tylżyckiego traktatu pokojowego między Francją a Rosją w lipcu 1807.