Z całej załogi uratowało się tylko 12 marynarzy.
Nagłe zatonięcie okrętu i późniejsza utrata siostrzanego lotniskowca eskortowego HMS Dsher spowodowały konieczność wszczęcia dochodzenia w sprawie standardów bezpieczeństwa dotyczących przechowywania benzyny i bomb, które, jak wiadomo, były niższe od standardów stosowanych na okrętach Royal Navy i które wymagały poprawy. W rezultacie wszystkie amerykańskie lotniskowce eskortowe będące w służbie i będące w trakcie przebudowy na potrzeby Royal Navy zostały zmodyfikowane.
Przypisy
Bibliografia
Krzysztof Zalewski, Lotniskowce eskortowe typu Archer, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 1 (2003), s. 57–62, .
Kategoria:Brytyjskie lotniskowce eskortowe z okresu II wojny światowej Kategoria:Brytyjskie lotniskowce zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Brytyjskie okręty zatopione przez okręty podwodne Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim