thumb|240px|Grób Zofii Gomułkowej na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Zofia Gomułkowa, właśc. Liwa Szoken, później Zofia Szoken ps. „Jasia” (ur. 12 maja 1902 w Warszawie, zm. 27 listopada 1986 tamżeZmarli, „Stolica”, nr 11 (2034), rok XLII, Warszawa, 15 marca 1987, s. 16 (tutaj: 23 listopada); „Trybuna Ludu”, zob. Nekrolog, nr 279 (13135), 29/30 listopada 1986, s. 6) – polska działaczka komunistyczna, żona Władysława Gomułki.
Życiorys Urodziła się w ubogiej rodzinie żydowskiej jako córka Binema i Ryfki z domu Lipsztat. Mieszkała z rodziną przy ul. Miedzianej 14 w Warszawie. Ojciec Zofii był handlarzem, w 1916 założył spółkę „B. Szoken i S-ka”. Ze względów finansowych przerwała naukę w gimnazjum i pracowała jako robotnica w fabryce zapałek „Płomyk” na warszawskiej Pelcowiźnie, gdzie prowadziła agitację komunistyczną. Od 1919 członek KPRP; w fabryce była sekretarzem komórki partyjnej. Należała do Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Chemicznego. W latach 20. była więziona przez dwa lata za działalność antypaństwową.