Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (niem. Christlich-Demokratische Union Deutschlands, CDU; popularnie: CDU der DDR, Ost-CDU, CDU-Ost) – konfesyjna partia wschodnioniemiecka, istniejąca w latach 1945–1990, działająca w ramach tzw. Bloku Demokratycznego i Frontu Narodowego.
Historia Historia wschodnioniemieckiej chadecji sięga 10 czerwca 1945, gdy sowiecka komendantura wydała zgodę na założenie „antyfaszystowsko-demokratycznych partii w sowieckiej strefie okupacyjnej”. CDU powstała 26 czerwca 1945 (formalna rejestracja nastąpiła w październiku 1945), a wśród jej założycieli znaleźli się Jakob Kaiser, Ernst Lemmer i Andreas Hermes (opozycjonista z czasów III Rzeszy, którego wybrano pierwszym przewodniczącym ugrupowania). Początkowo partia, skupiająca wierzących różnych wyznań, opowiadała się za społeczną gospodarką rynkową, wolnym parlamentaryzmem, denazyfikacją kraju oraz zjednoczeniem Niemiec. Występowała przeciwko zakusom SPD i KPD na monopol polityczny we wschodnich Niemczech. Do pierwszego konfliktu z komendanturą sowiecką doszło na jesieni 1945, gdy wprowadzono tzw. reformę rolną (CDU opowiadała się jedynie za wywłaszczeniem obszarników oraz ludzi związanych z NSDAP, przy zachowaniu praw większości obywateli);