Monaster przyczynił się do utrzymania przy prawosławiu miejscowych byłych unitów po wydaniu aktu tolerancyjnego umożliwiającego im konwersję na katolicyzm w obrządku łacińskim.
W 1910, również przy poparciu biskup Eulogiusza, klasztor usamodzielnił się, zaś w 1912 uzyskał status monasteru I klasy. W przededniu I wojny światowej wspólnota liczyła 80 zakonnic, a na święta klasztorne przybywało nawet 30 tys. pielgrzymów. W 1915 mniszki z Turkowic wyjechały w głąb Rosji razem z przechowywaną w monasterze cudowną ikoną. Czasowo przebywały w monasterze Świętych Marty i Marii w Moskwie.
Jedną z riasofornych posłusznic w monasterze w Turkowicach przed 1915 była Paraskiewa (Matijeszyna), kanonizowana w 2000 przez Rosyjski Kościół Prawosławny jako święta mniszka wyznawczyni.