Walentyn Dżula, pseud. Dewal (ur. 2 maja 1907 w Nozdrzcu, zm. 3 maja 1984 w Łowcach) – polski działacz polityczny, ludowiec, starosta powiatowy w Jarosławiu, adwokat.
Życiorys Urodzony w rodzinie chłopskiej, był dziewiątym dzieckiem Józefa i Anny z domu Gerula. W rodzinnym Nozdrzcu uczęszczał do szkoły powszechnej (1914–1922), następnie kształcił się w jednym ze lwowskich gimnazjów (1922–1930). W 1934 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach studenckich zaangażował się w ruch ludowy, zostając członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”, był też działaczem Akademickiego Związku Młodzieży Ludowej.
W styczniu 1935 rozpoczął aplikację adwokacką, ale działalność polityczna uniemożliwiła mu uzyskanie prawa wykonywania zawodu; był kilkakrotnie aresztowany. Od 1934 pełnił funkcję prezesa Zarządu Powiatowego Stronnictwa Ludowego w Brzozowie, w 1938 znalazł się w składzie Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego. W sierpniu 1937 kierował strajkiem chłopskim w powiecie brzozowskim. Po zakończeniu strajku w obawie przed zatrzymaniem szukał schronienia w Czechosłowacji. Nawiązał tam kontakt z przywódcami ludowymi, Wincentym Witosem i Władysławem Kiernikiem, i realizował misję emisariusza pomiędzy Witosem a władzami okręgowymi Stronnictwa Ludowego w Krakowie.