Fliunt (gr. Φλειοῦς Phleioús lub Φλιοῦς Phlioús, łac. Phlius) – niezależne polis w północno-wschodniej części Peloponezu, graniczące od północy z Sykionem, od zachodu z Arkadią, od wschodu z Kleonaj i od południa z Argolidą. thumb|240px|Srebrny obol Fliuntu z godłem zgiętej nogi na awersie monety (kon. VI – pocz. V w. p.n.e.) Jego terytorium zwane Fliazją (Φλιασία), stanowiła niewielka dolina położona ok. 270 m n.p.m., otoczona przez góry, z których strumienie ze wszystkich stron spływały do rzeki Asopos. W starożytności miejsce to ceniono ze względu na jakość produkowanych tam win.
Był ojczyzną hellenistycznego filozofa Tymona z FliuntuMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Z. Piszczka). Warszawa: PWN, 1983, s. 265..
Fliunt podbity został przez Dorów z Sykionu. Podobnie jak inne doryckie poleis, rządzony był przez arystokrację. Na bitwę pod Termopilami wysłał 300 hoplitów, a 1000 na bitwę pod Platejami. W trakcie całej wojny peloponeskiej był sojusznikiem Sparty. Mimo wewnętrznych zaburzeń pozostał jej wierny również podczas wojny korynckiej i wojny beockiej, w których doznał znacznych strat.