Pierwszym proboszczem na stałe w parafii został kapłan Jan Maria Bernard Kukla, który przeprowadził wiele prac remontowych przy kościele i budynkach gospodarczych. Podczas II wojny światowej Niemcy zajęli kościół i utworzyli w nim magazyn zbożowy, a ówczesny proboszcz kapłan Augustyn Gostyński wyprosił u Niemców możliwość odprawiania nabożeństw w zakrystii. Przeznaczenie kościoła na magazyn zbożowy spowodowało poważną degradację obiektu, co ujawniło się dopiero po wyzwoleniu.
Ustępujący z Mińska Niemcy podpalili zabudowania parafialne i dzięki kapłanowi Gostyńskiemu uratowano kościół i dom parafialny. W dalszych latach wymieniono dachówkę na kościele i rynny, a także wyremontowano wnętrze kościoła, ogrodzono posesję i odbudowano spalone budynki parafialne. W 1961 zakupiono ławki. Od 1979 przez dwadzieścia lat jednym z najdłużej dotychczas urzędujących proboszczów był kapłan Witold Maria Tadeusz Szymański. Duchowny ten przybył do parafii w momencie remontu, który polegał na wymianie tynków sklepienia nawy głównej kościoła, wymianie podłogi, odtworzeniu malowideł, wykonaniu nowego ołtarza. Prace zakończyły się w 1981. W 2000 na proboszcza parafii władze Kościoła mianowały kapłana Jarosława Marię Jana Opalę. W 2001 kapłan wskazał na konieczny, gruntowny remont wnętrza kościoła.