Opracowała również dwa taksony dla wydawnictwa Flora Europaea (rodzaje Chrysosplenium i Soldanella). Łącznie ogłosiła 26 prac, w tym 23 naukowe i 3 popularnonaukowe. Poza wymienionymi wyżej były to m.in. Rośliny endemiczne w Polsce i ich ochrona („Ochrona Przyrody”, 1953), De Soldanellis, quae in parte septentrionali Carpatorum crescunt („Fragmenta Floristica et Geobotanica”, 1963), Charakterystyka statystyczna i elementy flory polskiej (w: Szata roślinna Polski, tom I, pod redakcją Władysława Szafera, 1959).
Jest autorką nazw taksonów roślin, jej autorstwo standardowo oznaczane jest jako „Pawlowska” lub „S.Pawl.”. Przykładowe nazwy: Soldanella hungarica subsp. major (Neilr.) Pawlowska Fragm. Flor. Geobot., 9: 11 (1963), Soldanella × subtatrica S.Pawl. Fragm. Florist. Geobot. ix. 23 (1963).
Dla botaniki polskiej Stanisława Pawłowska zasłużyła się ponadto wspierając w pracy zawodowej męża. Nie tylko aktywnie uczestniczyła w badaniach terenowych, ale i wykonywała większość zadań redaktorskich przy jego publikacjach, w tym przy pierwszym powojennym wydaniu klucza Rośliny polskie (1953) współautorstwa Bogumiła Pawłowskiego, Władysława Szafera i Stanisława Kulczyńskiego. Poświęcała tym zadaniom dużo czasu.