W 1985 kompozycja Into the Coven trafiła na listę tzw. Brudnej Piętnastki (Filthy Fifteen). Członkom organizacji Parents Music Resource Center nie podobały się domniemane treści okultystyczne i postanowili zmusić wydawców do umieszczenia na okładce ostrzeżenia dla rodziców. Ze strony przedstawicieli kościoła katolickiego formułowano, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, nawoływania do bojkotu zespołu Mercyful Fate. Pojawiły się oskarżenia o bluźnierstwo, służenie diabłu i deprawację nieletnich. Pod wpływem tych działań w połowie lat osiemdziesiątych King Diamond postanowił zmienić nieco wizerunek i przekaz, zredukował motywy satanistyczne w swojej liryce. "Nie jesteśmy kaznodziejami. Nie chcemy nikogo nawracać" – mówił lider Mercyful Fate.
Tworzenie albumów koncepcyjnych, mrocznych opowieści, których bohaterkami są kobiety (lub dziewczynki) "przeklęte" lub opętane, a tłem "nawiedzone" domy, stało się od czasu Melissy znakiem rozpoznawczym twórczości Mercyful Fate (i samego Kinga Diamonda po rozwiązaniu zespołu w 1985).