Zdecydowana obrona praw Polski prowadzona przez Plucińskiego, popieranego w pełni przez rząd, spotkała się z oporem władz gdańskich i wywołała liczne konflikty, których rozwiązanie leżało w gestii Ligi Narodów. Jednym z nich był konflikt o prawo witania obcych okrętów zawijających do portu przez Komisarza bez wiedzy i zgody władz Wolnego Miasta, pozytywnie dla Polski rozstrzygnięty. Część spraw spornych, przy współpracy Ligi Narodów, udało się załatwić porozumieniem polsko-gdańskim z 1 września 1923, jednak wiele zadrażnień pozostało.
W czasie pełnienia obowiązków w Wolnym Mieście Gdańsku Pluciński był typowany do zajęcia kilku stanowisk ogólnokrajowych, między innymi ministra spraw wojskowych i premiera (marzec 1922).
Od 1922 Pluciński był posłem na Sejm I kadencji z ramienia Związku Ludowo-Narodowego, przez pewien czas łączył to stanowisko ze stanowiskiem Komisarza Generalnego, jednak 1 października 1923Formalnie był Komisarzem do stycznia (według innych źródeł lutego) 1924, podczas jego nieobecności obowiązki Komisarza pełnił Kajetan Dzierżykraj-Morawski zrezygnował z funkcji w Gdańsku i skupił się na pracy poselskiej. Uzyskał także mandat poselski do Sejmu II kadencji, jednak zrzekł się go 25 lutego 1930.