Zakłady należały początkowo do Guida Henckla von Donnersmarcka. W 1911 roku przedsiębiorstwo Vereinigte Glanzstoff-Fabriken AG przejęło należące do niego zakłady sztucznego jedwabiu i octanów w Sydowsaue oraz prawa patentowe do procesu wiskozowego opracowanego przez brytyjskich i niemieckich chemików. Max Fremery, jeden z twórców przedsiębiorstwa Glanzstoff, kierował następnie przestawieniem produkcji na technologię wiskozową, która była znacznie tańsza od wcześniej stosowanych procesów.
Podczas I wojny światowej przedsiębiorstwo Glanzstoff wraz ze Stapelfaser-Fabrik Jordan & Co. uruchomiło w Sydowsaue wielkoskalową produkcję włókien ciętych (niem. Stapelfaser). Neue Deutsche Biographie określa tamtejszą instalację jako pierwszą wielkoskalową instalację tego rodzaju. Włókno początkowo wprowadzono jako materiał zastępczy w warunkach gospodarki wojennej; technologia ta stała się następnie podstawą dalszego rozwoju włókna określanego w Niemczech jako Zellwolle.
Zakład działał pod nazwą Vereinigte Glanzstoff-Fabriken A.G. Werk Sydowsaue również w okresie międzywojennym i podczas II wojny światowej, co dokumentują zachowane akta zakładowe z lat 1939–1942. W czasie wojny kompleks został uszkodzony.