Ralph Waldo Emerson (ur. 25 maja 1803, zm. 27 kwietnia 1882 w Concord) – amerykański poeta i eseista, słynny ze swojego talentu oratorskiego; jeden z najbardziej wpływowych myślicieli i pisarzy XIX wieku, przeciwnik niewolnictwa, zwolennik demokratycznego egalitaryzmu; uważany za filozofa idealizmu, który twórczo kontynuował idealistyczne wizje stosunku między człowiekiem a Absolutem Platona, św. Augustyna i George’a Berkeleya. Autor mowy Uczony amerykański nazywanej „intelektualną deklaracją niepodległości” (Intellectual Declaration of Independence). Od 1836 związany z bostońskim Klubem Transcendentalistów. Przedstawiciel romantyzmu w poezji amerykańskiej.
Tradycyjnie nazywany mędrcem z ConcordP. Gutowski, Posłowie w: R.W.Emerson, Natura, Kraków 2005, s. 86., a przez Adama Mickiewicza określany mianem Sokratesa amerykańskiegoA. Nawarecki, D. Siwicka, Przeszłość to dziś, Warszawa 2003, s. 117.. Pod względem wpływu i głoszonych postulatów porównywany często do Fryderyka Nietzschego (wcześniej od niemieckiego filozofa wprowadził pojęcie „śmierci Boga”R.W.Emerson, Natura, Kraków 2005, s. 76.);