Grób rodzinny Stanisława Kurkiewicza na cmentarzu Rakowickim w Krakowie|thumb|240px Stanisław Teofil Kurkiewicz (ur. 5 lutego 1867 w Krakowie, zm. 14 listopada 1921 tamże) – polski lekarz chorób wewnętrznych i seksuolog.

Życiorys Urodził się w Krakowie, w rodzinie Andrzeja (1829–1871), radnego miejskiego, i Franciszki z domu Tyrkalskiej (1835–1904). Wiadomo, że miał liczne rodzeństwo. Uczęszczał do Gimnazjum św. Jacka, tam zdał maturę w 1886 roku. Potem studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, absolutorium uzyskał w 1892 roku, tytuł doktora wszech nauk lekarskich otrzymał 30 marca 1896. Następnie praktykował w Szpitalu Św. Łazarza, od 1902 prowadził wyłącznie praktykę prywatną. Przyjmował w mieszkaniu na Starowiślnej 21Głos Narodu nr 281, 1898, Jabłonowskich 14, Biskupiej 3Słowo Lekarskie 3 (20), s. 191, 1913, później przy ulicy Batorego 20. Pod koniec życia zmuszony był porzucić praktykę z powodu choroby.

Opublikował szereg prac, dotyczących głównie zagadnień seksuologii. W 1909 roku podjął próbę wydawania czasopisma lekarskiego „Lekarz”, ale ukazał się tylko jeden numer.