Po wojnie Bączkowski znalazł się w gronie inicjatorów powołania Instytutu Bliskiego i Środkowego Wschodu „Reduta” w Jerozolimie, gdzie współpracował ze Stanisławem Swianiewiczem. Równocześnie pełnił funkcję honorowego attaché kulturalnego w polskim poselstwie w Bejrucie, w 1955 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie.
W 1994 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za udział w walkach o niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej, za zasługi w działalności w organizacjach kombatanckich oraz osiągnięcia w pracy publicystycznejPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 marca 1994 r. o nadaniu orderów ()..
Przypisy
Bibliografia Jacek Kloczkowski, Paweł Kowal, O Włodzimierzu Bączkowskim w: Włodzimierz Bączkowski, O wschodnich problemach Polski. Wybór pism. (opracowali J. Kloczkowski i P. Kowal), Kraków 2000, . wersja elektroniczna Włodzimierz Bączkowski, O wschodnich problemach Polski. Wybór pism. (opracowali J. Kloczkowski i P. Kowal), Kraków 2000, . Włodzimierz Bączkowski, U źródeł upadku i wielkości (1935) Włodzimierz Bączkowski, Grunwald czy Pilawce (1938) Włodzimierz Bączkowski, W obliczu wydarzeń (1939) Włodzimierz Bączkowski, Towards an Understanding of Russia (Jerozolima, 1947) Ґеник М.