Rosie stara się trzymać z daleka od jego uczniów, wyrzuca też z garderoby kapitana statku, gdy ten przychodzi z wizytą.
Raat zamartwia się w coraz większym stopniu o jego reputację w oczach innych ludzi. Jednak ani jego gospodyni, która skarży się na wizyty Rosy, ani też napomnienia dyrektora szkoły nie robią na profesorze dużego wrażenia. Broni on nawet honoru artystki, gdy ta zostaje oskarżona, wraz z jednym z uczniów, o profanację grobu. Dopiero gdy przyznaje się ona do uczestnictwa w występku, wycofuje się zdruzgotany ze swych twierdzeń i zostaje zwolniony ze szkoły.
Gdy pastor występuje przeciw Rosie, Raat staje ponownie w jej obronie i poszukuje jej z zamiarem oświadczyn. Nie waha się także, gdy ta przyznaje, że ma córkę.
Po dwóch latach małżeństwa oboje są na skraju finansowej ruiny. Przyjaciółka Rosy radzi mu, by ten zaczął udzielać lekcji. Te jednak szybko przeobrażają się w spotkania z udziałem różnych mężczyzn z całego miasta, Rosie dyskretnie służy im pomocą. Na końcu Lohmann ponownie wkracza w życie Raata. Rosie spotyka go w mieście i zaprasza do mieszkania. Ten oferuje jej spłatę wszystkich długów i pozostawia na stole portfel. Gdy Rosie zaczyna jeszcze deklamować wiersz napisany przez ucznia, zazdrosny Raat wbiega z sąsiedniego pokoju i próbuje ją udusić. Następnie zabiera portfel i opuszcza mieszkanie.