Życiorys Początkowo, tzn. od piątego roku życia był kształcony muzycznie przez ojca, a od siódmego roku przez Andrzeja Jasińskiego, wówczas asystenta Władysławy Markiewiczówny. Po raz pierwszy wystąpił publicznie 6 grudnia 1962 roku. 27 maja 1963 roku zagrał w studio TVP Katowice, wykonując własne trzy kompozycje. Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej w Zabrzu (1963–1971), Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Karola Szymanowskiego w Katowicach (1971–1975) oraz tamtejszej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (dyplom z wyróżnieniem 4 października 1977 roku) – wszędzie w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego. W młodości był laureatem szeregu konkursów ogólnopolskich i zagranicznych (m.in. konkursu im. Sergiusza Prokofiewa w Katowicach w 1974 roku czy międzynarodowego konkursu im. Ludwiga van Beethovena w Hradcu w 1973 roku).
W 1975 roku został zwycięzcą Konkursu Chopinowskiego oraz laureatem nagród specjalnych, m.in.: Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków, Towarzystwa im. Fryderyka Chopina za najlepsze wykonanie poloneza i nagrody Filharmonii Narodowej za najlepsze wykonanie koncertu.