Aresztowanie, proces, stracenie W czasie służby spotkał się jako przedwojenny oficer z nieufnością przełożonych, ustawicznie dążył do odejścia z wojska. Złożył nawet legitymację PZPR, co było wówczas aktem szczególnej odwagi. Zwolniony ze służby wojskowej 1 października 1952, trzy tygodnie później aresztowany i bezpodstawnie oskarżony o „spisek w wojsku”. Torturowany w śledztwie, przyznał się do niepopełnionych win, zeznania te odwołał w czasie procesu 27 stycznia 1953. Następnego dnia NSW Sr. 2/53 pod przewodnictwem mjr. T. Karczmarza, nr sprawy Zg.R. 2/53, skazał go na podstawie art. 86 §1,2 KKWP oraz 15 §2 MKK na karę śmierci"Księga najwyższego wymiaru kary" w . Nie wnosił o rewizję procesu, nie prosił o łaskę. Wyrok wykonano 22 maja 1953. Zrehabilitowany 22 maja 1956.
Dokładne miejsce pochówku jest nieznane. Mogiła symboliczna w Kwaterze „na Łączce” na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (11 października 1946) „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”. Krzyż Walecznych (9 stycznia 1947) „za czyny odwagi i męstwa wykazane w walce z niemieckim najeźdźcą podczas kampanii wrześniowej 1939 roku”.
Przypisy