Za zgodą ukraińskiego podziemia został agentem sowieckim, ale w 1924 r. ponownie go aresztowano. Został skazany na karę 15 lat więzienia. W 1932 r. został zwolniony. Po powrocie zamieszkał w Polsce.

Rozpoczął karierę pisarską. W 1933 r. wyszła jego pierwsza książka pt. Ave dictator!, zaś rok później powieść pt. Ataman Chmara. W 1935 r. we Lwowie opublikowano jego książkę pt. U worożomu tabori, stanowiącą pierwszą część powieści pt. Chołodnyj Jar. W 1937 r. wyszła druga część powieści. Powieść zdobyła wśród młodych Ukraińców szeroki rozgłos, w oddziałach Towarzystwa „Proswita” odbywały się nawet publiczne jej czytania.

W 1938 J. Horodianyn-Lisowski udał się na autonomiczną Ukrainę Karpacką, gdzie wstąpił do oddziałów wojskowych Siczy Karpackiej. W marcu 1939 uczestniczył w krótkotrwałych walkach z wojskami węgierskimi, po czym przedostał się do Rumunii, a następnie Jugosławii. W końcu 1939 wyjechał do Finlandii, która broniła się przed agresją ZSRR. Chciał wstąpić do formowanego oddziału złożonego z jeńców sowieckich – Ukraińców. Z powodu zakończenia wojny w marcu 1940 do tego nie doszło. Zamierzał udać się do Kanady, ale pogłoski o przygotowaniach Niemiec do wojny z ZSRR zmieniły jego plany. Wojnę taką uznał za wielką nadzieję dla odrodzenia Ukrainy.