Fabian Escalante, długoletni ochroniarz Castro, twierdzi, że odbyło się 638 odrębnych zamachów na życie Castro.

Wobec słabości amerykańskiej agentury na Kubie CIA miała zwrócić się o pomoc do mafii. W październiku 1961 ogólnikowo przedstawiony plan zabicia Castro przy pomocy mafii zaaprobował dyrektor CIA. Sprawy zamachu nie konsultowano jednak w obrębie Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego lub Grupy Specjalnej. Realizacją planu zajął się James O’Connell, szef Biura Zaopatrzenia CIA i były współpracownik FBI. Wynajął on prywatnego detektywa i również byłego pracownika FBI Roberta A. Maheu, który skontaktował się z Johnnym Rosellim, dawnym właścicielem kasyna w Hawanie. Roselli za pośrednictwem szefa mafii w Chicago Momo Salvatore Giancana nawiązał kontakt z byłym szefem syndykatu w Hawanie Santosem Trafficante. Ludzie ci zgodzili się na zaproponowaną im zapłatę w wysokości 150 tys. dol. i w styczniu 1962 spreparowane przez CIA pigułki, zawierające jad kiełbasiany, zostały wysłane do zamachowca mającego otruć Fidela Castro. Nie zdołano jednak tego zrobić, ponieważ według wyjaśnień Rosellego pierwszy z zabójców stracił pracę i tym samym dostęp do Castro, a w drugim przypadku w kwietniu 1962 przywódca kubański przestał odwiedzać restaurację, w której planowano go otruć.