W trakcie grania piosenki na ogromnych ekranach ponad sceną pojawiał się jej tekst oraz szybkie ujęcia zespołu i napis E! Street! Band! w postaci bajkowej grafiki w stylu Batmana lat 60.
Europejski etap Magic Tour składał się z w całości wyprzedanych koncertów, które trwały ok. dwie i pół godziny i zawierały długie setlisty. Trzeci, północnoamerykański, etap zawierał zmiany w liście wykonywanych utworów. „Night” lub inne piosenki zazwyczaj zajmowały miejsce „Radio Nowhere” jako otwierające koncerty. Często Springsteen wykonywał piosenki w wyniku sugestii publiczności. Zwyczaj ten kontynuowany były również podczas trasy Working on a Dream Tour. Krzesło Clemonsa zostało w ramach żartu przeobrażone w tron z tamburynem obok, na którym mógł grać odpoczywając jednocześnie. Jego udział w występach nie został jednak zmniejszony, a najdłuższe i najsłynniejsze solo saksofonowe w „Jungleland” zaczęło się pojawiać częściej podczas bisów. Z kolei na „Long Walk Home” zaczęto kłaść dużo większy nacisk, gdy Nils Lofgren i Steve Van Zandt dodali do niego własne partie wokalne.