Włodzimierz Gniazdowski ps. Dziadek (ur. 21 marca 1906 w Rakowie, zm. 21 marca 1980 we Włocławku) – polski nauczyciel, działacz społeczny, założyciel teatrów.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Włodzimierz Gniazdowski urodził się w Rakowie w rodzinie Ignacego Gniazdowskiego i Marii z domu Leszczyńskich. W 1913 został zesłany wraz z rodziną do Jekaterynosławia, gdzie uczęszczał do szkoły rosyjskiej. W 1917 przeniósł się do polskiego już gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki. Gdy wrócił do kraju uczył się w gimnazjum w Lublinie i w Krotoszynie.
Dwudziestolecie międzywojenne W 1925 zdał maturę, a następnie podjął studia humanistyczne w Poznaniu, które ukończył dopiero w roku 1933, ze względu na odbytą w międzyczasie służbę wojskową w Jarocinie. Już będąc uczniem gimnazjum pisywał do gazetek szkolnych głównie utwory satyryczne. Od 1935 do 1936 roku prowadził w poznańskiej rozgłośni radiowej gawędy skierowane do żołnierzy poborowych.
II wojna światowa Przed wojną był działaczem społeczno-katolickim. W 1939 został wysłany na front. W wyniku bitwy nad Bzurą przeszedł do niewoli. W oflagach Osterode XI i Woldenberg IIc organizował życie teatralne. Ukończył tam kursy pedagogiczne dla nauczyciela szkół średnich, uczył także szeregowych.