Zygmunt Chodorowski (ur. 16 lutego 1938 w Święcianach, Litwa, zm. 4 października 2018) – polski profesor zwyczajny medycyny, specjalista chorób wewnętrznych, geriatrii oraz toksykologii klinicznej. Do 2008 roku był kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych, Geriatrii i Toksykologii Klinicznej Akademii Medycznej w Gdańsku.
Życiorys W latach 1940-1946 był wraz z matką deportowany na Syberię. Po powrocie do kraju ukończył szkołę podstawową i średnią w Sierpcu. W 1955 roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku (AMG) i ukończył je z wyróżnieniem w 1962 r. Po odbyciu stażu przeddyplomowego i podyplomowego pracował w latach 1963-1970 w II Klinice Chorób Wewnętrznych AMG. W 1968 r. obronił pracę doktorską pt. „Wartość diagnostyczna i prognostyczna próby angiotensynowej Kaplana – Silaha w nadciśnieniu tętniczym o różnej etiologii” (promotor – prof. dr hab.med. Jakub Penson). W 1967 r. i 1971 r. uzyskał I i II stopień specjalizacji z zakresu chorób wewnętrznych. W latach 1970–1990 pracował w Klinice Chorób Nerek Instytutu Chorób Wewnętrznych kolejno na stanowisku starszego asystenta, adiunkta i docenta. W 1980 r. przedstawił Radzie Wydziału AMG pracę habilitacyjną „Niektóre aspekty kliniczne i patofizjologiczne wielotorbielowatego zwyrodnienia nerek” i uzyskał jej aprobatę i zatwierdzenie.