Tadeusz Wański (ur. 27 października 1894 w Środzie Wielkopolskiej, zm. 17 grudnia 1958 w Gdyni) – polski fotografik, jeden z najwybitniejszych polskich przedstawicieli piktorializmu.
Życiorys W 1912 roku ukończył gimnazjum w Wągrowcu. Jego pasja fotograficzna rozpoczęła się w 1922 roku w Poznaniu, gdzie też zajmował się przedsiębiorczością. Był współwłaścicielem firmy handlującej kawą i herbatą (od 1936 roku kierował oddziałem tej firmy w Gdyni). W 1923 roku później zdobył brązowy medal na wystawie fotograficznej „Światłocień” w Poznaniu. W 1926 roku został członkiem Towarzystwa Miłośników Fotografii w Poznaniu, a w 1930 roku został jego prezesem. Był także współzałożycielem i członkiem dożywotnim Fotoklubu Polskiego.
Tworzył przede wszystkim romantyczne pejzaże o charakterystycznym, miękkim rysunku. Ponadto interesował się fotografią architektury (fotogramy z Poznania, Gdańska, Gdyni, Kazimierza i Warszawy). Stosował tzw. szlachetne techniki fotograficzne: gumę, pigment i bromolej. Zdobył wiele wyróżnień, dyplomów i nagród na polskich i zagranicznych wystawach fotograficznych (m.in.