Ekologia i występowanie W plemieniu dominują gatunki żerujące na odchodach (koprofagiczne), ale występują też takie żerujące na padlinie (nekrofagiczne) czy grzybach (mykofagiczne), a wśród form o drobniejszych wymiarach częste jest żerowanie na ściółce i martwej materii roślinnej (saprofagia). Większość prowadzi dzienny tryb życia. Osobniki dorosłe większości gatunków formują z odchodów lub padliny kule, które toczą na pewną odległość, po czym zagrzebują w norkach, gdzie służyć będą za pokarm dla larw.
Plemię kosmopolityczne, szczególnie licznie reprezentowane w Ameryce, Australii i na Madagaskarze.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1856 roku przez Jean Théodore’a Lacordaire’a pod nazwą Deltochilides. Przez dłuższy czas funkcjonował w literaturze pod nazwą Canthonini, wprowadzoną w 1875 roku przez Johana Wilhelma van Lansberge’a jako Canthonides i później skorygowaną przez Louisa Alberta Péringuey’a. W 2006 roku Andrew B.T. Smith sugerował możliwość zachowania nazwy Canthonini jako ważnej, mimo bycia przez nią młodszym synonimem, powołując się na artykuł 35.5 ICZN. Późniejsi autorzy zwrócili jednak uwagę, że artykułu tego nie można zastosować gdy dwie nazwy konkurują o tę samą rangę, w związku z czym za ważną uznaje się nazwę Deltochilini.
Do plemienia tego należy ponad 800 opisanych gatunków, zgrupowanych w około 120 rodzajach, w tym:
Przypisy
Kategoria:Scarabaeinae