Na zesłaniu w latach 1914–1917 był członkiem irkuckiego biura partii bolszewickiej.

Wojna domowa w Rosji 19 marca 1917 r., po rewolucji lutowej i obaleniu caratu, został zwolniony z zesłania w wyniku amnestii ogłoszonej przez Rząd Tymczasowy. W sierpniu 1917 r. objął obowiązki zastępcy przewodniczącego irkuckiej rady delegatów robotniczych i żołnierskich. W grudniu 1917 r. był członkiem Irkuckiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego. W tym miesiącu bolszewicy, którzy w listopadzie przejęli władzę w stolicy Rosji, stoczyli z junkrami bitwę o kontrolę nad Irkuckiem. Przewodniczył związkowi zawodowemu metalowców i stał na czele Centralnego Biura Związków Zawodowych. Od 1918 r. był także przewodniczącym Irkuckiego Trybunału rewolucyjnego Centralnej Syberii.

W 1920 r. był pełnomocnikiem komitetu centralnego partii bolszewickiej w regionie chabarowskim;