Wykonywał obowiązki służbowe w Krajowym Inspektoracie Zaciągu.
Od 26 listopada 1918 roku był organizatorem i dowódcą 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. 4 stycznia 1919 roku na czele swojego oddziału wyjechał z Warszawy do Rawy Ruskiej, z odsieczą dla Lwowa. 9 stycznia, w czasie walk pod wsią MacoszynStefan Pomarański, Zarys historii wojennej (...) s. 10., został śmiertelnie ranny. 12 stycznia, w Żółkwi, zmarł z odniesionych ranLista strat Wojska Polskiego (...) s. 58, poz. 2642..
29 listopada 1919 roku „w uznaniu nadzwyczajnych zasług dla dobra Ojczyzny położonych i okupionych bohaterską śmiercią na froncie” został pośmiertnie awansowany na podpułkownikaDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 98 z 29 grudnia 1919 roku, poz. 4148.. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w „grupie byłych Legionów Polskich”Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, poz. 527.. Za postawę wykazaną w czasie walki podczas I wojny światowej, 10 sierpnia 1922 roku został mu nadany pośmiertnie order „Virtuti Militari” V klasy.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3178 – pośmiertnie, 10 sierpnia 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie Krzyż Walecznych czterokrotnieW.K.Cygan, Słownik biograficzny..., s.