XX wieku parafia przy cerkwi Przemienienia Pańskiego stała się jednym z głównych ośrodków ukraińskiego ruchu narodowego.
29 października 1989, po upadku sowieckiego imperium parafia Przemienienia Pańskiego była pierwszą odrodzoną parafią ukraińskiego kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego.
Architektura cerkwi Cerkiew łączy w sobie formy historyzmu (wariant klasycystyczny z wykorzystaniem tradycji ukraińskiej architektury sakralnej) z pozostałościami form barokowych i wczesnego klasycyzmu (elementy dawnego kościoła). Do istniejącego prezbiterium dawnego kościoła dobudowano półokrągłą apsydę, a nad świątynią wzniesiono kopułę. Przebudowano też obie wieże, dodając do nich kopuły, umieszczone na niskich tamburach.
We wnętrzu świątyni, przy zachowaniu większości ocalałego wystroju, wprowadzono daleko idące zmiany wynikające ze specyfiki obrządku wschodniego. Zdobienia rzeźbiarskie wnętrza i tamburu kopuły są autorstwa J. Marconiego, z kolei ikonostas wykonał Tadeusz Popiel. Wystroju dopełniają obrazy T. Kopystyńskiego i K. Ustyjanowicza.
Przypisy