Oblężenie Gdańska – oblężenie, które miało miejsce w roku 1734 podczas wojny o sukcesję polską, między zwolennikami Stanisława Leszczyńskiego a popieranym przez Saksonię i Rosję Augustem III.
Tło Po zdobyciu Warszawy przez wojska rosyjskie, wspierającymi Augusta III Wettina, wybrany podczas elekcji król Stanisław Leszczyński wraz ze swoimi zwolennikami wycofał się do Gdańska, aby czekać tam na obiecane przez Francję posiłki (mające dotrzeć drogą morską). Niestety, nieskory do wojny kanclerz króla Ludwika XV, kardynał de Fleury wysłał na pomoc jedynie niewielką flotę pod dowództwem marszałka de La Motte (3 okręty liniowe i 2 fregaty). Podczas oczekiwania na Francuzów, w dniu 22 lutego stronnicy Leszczyńskiego zostali zamknięci wraz z nim samym w oblężeniu, do którego przystąpili Rosjanie dowodzeni przez generała Piotra Lacy‘ego.
Oblężenie thumb|left|Śmierć hrabiego de Plélo 17 marca pod Gdańsk przybyły nowe rosyjskie oddziały pod dowództwem marszałka Burkharda Münnicha, który objął też dowodzenie nad całymi siłami.