W świątyni Hubala istniała wyrocznia, w której przepowiadano przyszłość i udzielano wskazań z wykorzystaniem strzał, których 7 spoczywało przed posągiem bóstwa. Na tej, na której widniał napis „czystej krwi”, gdy inna nosiła oznaczenie „obcy”, służyły do ustalania ojcostwa. Po złożeniu Hubalowi ofiary rzucano strzałami – w zależności od tego, która z nich jak padła, ustalano ojcostwo dziecka. Inne strzały przewidziano dla spraw dotyczących małżeństwa lub śmierci. Wyroczni zadawano też pytania przed podjęciem doniosłej wyprawy albo przed dokonaniem jakichś ważnych działań. Podobnie jak w przypadku niepewnego ojcostwa, rzucano strzałami i postępowano w zależności od orzeczenia bóstwa, jak np. uczynił to Abd al-Muttalib, pragnąc dowiedzieć się o przyszłość syna Abd Allaha.
Ponieważ imię Hubala nie zostało wymienione w Koranie, później łączono go z Allahem, starając się tym samym udowodnić, że nawet w czasach dżahiliji Arabowie znali pojęcie boga będącego najwyższym władcą świata, nawet jeśli jeszcze nieuznawanego za jedynego. Arabscy uczeni łączyli też jednak Hubala z Baalem, semickim bóstwem natury.
Wizerunek Hubala z czerwonego karneolu dotychczas znajduje się w sanktuarium Al-Kaba w Mekce; przypuszcza się, że tamtejszy Czarny Kamień również wykazuje pewien związek z tym bóstwem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bóstwa arabskie