Konstanty Zakrzewski (ur. 14 stycznia 1876 w Warszawie, zm. 19 stycznia 1948 w Krakowie) – polski fizyk.
Życiorys 1893 – aresztowany w Warszawie za udział w tajnej organizacji niepodległościowej, maturę zdał 1895 we Lwowie, 1895 – rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, 1900 – doktorat pod kierownictwem prof. Augusta Witkowskiego, 1902–1904 – stypendium w Lejdzie u prof. Heike Kamerlingh-Onnesa, 1908 – habilitacja, 1911 – powołany na profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ), W latach 1911–1913 i od 1917 profesor UJ, kierownik katedry fizyki doświadczalnej, 1913–1917 – profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, 1920 – członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, 1928–1929 – dziekan Wydziału Filozoficznego UJ. 1932 – członek czynny Polskiej Akademii Nauk, 1947 – inicjator Komisji Stacyj Badań Promieniowania Kosmicznego.
Jego żoną była Helena Zakrzewska (1880–1952), córką była Maria (1907–1987, działaczka harcerska), żona Henryka i matka Andrzeja.