Kamień węgielny pod najstarszą część kościoła położono 30 marca 1891 roku. We wnęce w kamieniu umieszczono blaszane pudełko z planem kościoła, aktualnymi gazetami, monetami itp. Kamień ten umieszczono w posadzce prezbiterium. Świątynia została zbudowana według planów architekta Axela Gillberga. Otrzymała wezwanie św. Eryka – S:t Eriks katolska kyrka. 9 października 1892 roku została konsekrowana przez biskupa Alberta Bittera, wikariusza apostolskiego na Szwecję.
Katedra św. Eryka (od 1953) 29 czerwca 1953 roku na mocy bulli papieskiej „Profecit in Suecia” katolicki kościół św. Eryka został podniesiony do rangi katedry katolickiej diecezji Sztokholmu. W latach 70. XX wieku stał się on zbyt mały dla stale rosnącej liczby katolików. Ponieważ jeszcze w 1967 roku został sklasyfikowany przez Stadsantikvarien jako „budynek o dużej wartości artystycznej i kulturowo-historycznej”, jego wyburzenie nie było ani możliwe, ani wskazane. W tej sytuacji zdecydowano się na jego rozbudowę poprzez wyburzenie ściany starej apsydy i przedłużenie go w kierunku południowym. W 1979 roku rozpoczęto rozbudowę według projektu architektów Hansa Westmana (1905–1991) i jego córki, Ylvy Westman–le Normand. W dobudowanej części urządzono prezbiterium i umieszczono w nim nowy ołtarz.