Przedsięwzięcie zakończono w 1615 r., płacąc za całość 5500 złp. Tego samego roku biskup Tylicki erygował fundację dla altarysty.
W 1830 r. ustawiono pomnik hrabiego Włodzimierza Potockiego, dłuta Bertela Thorvaldsena, stworzony nakładem żony hrabiego – Tekli Potockiej z Sanguszków. W latach 1836 – 1844 obiekt gruntownie przekształcono sumptem Anny Potockiej z Tyszkiewiczów, którą kierował Franciszek Maria Lanci. W tym czasie ustawiono marmurowy nagrobek fundatorki, dłuta Adama Tadoliniego i Luigi Pampaloniego (figurka modlącej się dziewczynki) oraz popiersie matki Anny Potockiej – Konstancji Tyszkiewicz z Poniatowskich z ok. 1792 r., dłuta Dominika Cardelliego. Ostatnie zmiany dokonano w latach 1899–1904, opierając się na projekcie Sławomira Odrzywolskiego. Wtedy to kaplicę nakryto nowym sklepieniem neogotyckim (1900). Z tego okresu pochodzą także witraże, nowa polichromia autorstwa Włodzimierza Tetmajera (1902 – 1904) oraz krata.